|
मेरो हांसो खुशी र आकांक्षाहरु केही छैन
जीवन जिउनुको अर्थ र सार्थकता पनि छैन
किन कि म बेचिएकी चेली हुं
भन्छन बेचिएकी चेलीको कुनै रहर हुदैन रे ।
सप्तरगीं सिंगारमा सजिएर हिंड्नु
नारी पर्व तीज र भाइटीकाहरुमा रमाउनु
पापै लाग्छ मलाई
किन कि म बेचिएकी चेली हुं
भन्छन बेचिएकी चेलीको कुनै आत्मा हुदैन रे ।
मैले त
तिर्खाएको ऊंटहरुलाई
सागर बनी प्यास मेटाउनु पर्छ
भोकाएका हिंस्रक सिंहहरुलाई
कांचो बिलो बांडेर भोक मेटाउनु पर्छ
किन कि म बेचिएकी चेली हुं
भन्छन बेचिएकी चेलीको कुनै जीवन हुदैन रे ।
यिनै पुरुषहरु हुन
कसैले बेची दिन्छन
कसैले किनी दिन्छन
निर्मम कुमारित्व र अस्मीताहरु लुट्छन्
अनि आफूलाई बहादुर सम्झंदै
रण्डी र बेश्याकको उपनाम दिन्छन ।
हुन पनि म बेचिएकी चेली हुं
भन्छन बेचिएकी चेलीको कुनै नाम हुदैन रे ।
हराभरा बैंस भईन्जेल
सकिन्जेल लुट्छन् र चुस्छन
सुरा सुन्दरी र परि भनि भनि
जवाजी सबै रित्याई दिन्छन ।
अनि कामै नलाग्ने पत्कर ठानी फाली दिन्छन्
हुन पनि म बेचिएकी चेली हुं
भन्छन बेचिएको चेलीको कुनै मूल्य हुदैन रे ।
यहां
लुटेराहरु चोखो हुन्छन
लुटिएकाहरु जुठो हुन्छन
हो हजुर म बेचिएकी चेली हुं
भन्छन् बेचिएकी चेली मान्छे बन्न सक्दैन रे ।
त्यसैले
मेरो हांसो खुशी र आकांक्षाहरु केही छैन
जीवन जिउनुको अर्थ र सार्थकता पनि छैन ।
हो म माइति भनाउंदाहरु बाटै बेचिएकी एक चेली हुं ।
समर्पण ती चेलीहरुलाई जो बेचिएर तिरस्कृत जीवन जिउन बाध्य छन् । माफ गर्नु होला बेचिएकी चेलिहरु प्रति हाम्रो समाजले गर्ने ब्याबहार र त्यसले दिने पीडालाई बिषय बनाएर लेख्ने कोशिस गरेको छु ।
सम्पूर्ण मानव जाति मानव बेचबिखानको बिरुद्ध एक जुट हौं ।
|
